አስተንትኖ ቃል አምላኽ ኅዳር – 14.2018

ሉቃ.17:11-19

ኢየሱስ ናብ ኢየሩሳሌም ኪኸይድ ከሎ ድማ ብመንጎ ሰማሪያ ገሊላን ኃለፈ። ንሱ ናብ ሓንቲ ዓዲ ኺአቱ ኸሎ ኸአ ብርሑቕ ደው ዝበሉ፥ ዓሰርተ ለምጻማት ተጋነፍዎ። ድምፆም ዓው አቢሎም ከአ “ ኢ ኢየሱስ! ኦ መምህር! ምሓረና” በልዎ። ንሱ ኸአ ምስ ረአዮም፥ “ ኪዱ ርእስኹም ንኻህናት አርእዩ” በሎም። ኪኸዱ ኸለዉ ኸአ ነጽሑ። ካብአቶም  ሓደ ኸአ ከም ዝሃወየ ምስ ረአየ፥ ድምጹ ዓው አቢሉ ንአምላኽ እናመስገነ  ተመልሰ። እናአመስገኖ  ኸአ አብ እግሪ ኢየሱስ ብገጹ ተደፍአ። ንሱ ሳምራዊ ነበረ። ኢየሱስ ከአ ኸምዚ እናበለ ሓተተ፦ “ ዝነጽሑስ ዓሠርተ ደይኮኑን፧ እቶም ትሽዓተ ደአ አበይ አለዉ፧ ብጀካ እዚ ኻልእ ዝዓሌቱስ ንአምላኽ ክብሪ ኺህብ ዝተመልሰዶ የልቦን፧” ብድኅርዚ “ ተንሥእ እሞ ኪድ፤ እምነትካ አሕወየትካ” በሎ።

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *